Gelelim bu haftanın konularına… Geçten günlerde Türkiye Açıkdeniz Yat Yarışı Spor Kulübü’nden güzel haberler aldım. TAYK’ın ‘Boğazdan Ege’ye Uzanan Bir Klasik’ adını verdiği geleneksel yarış için geri sayım başladı. Bu yılın en önemli özelliği TAYK-AKPA Deniz Kuvvetleri Kupası Uluslararası Yat Yarışı’nın 55. yılını kutlayacak olması.

Söz ettiğim prestijli yarış 11-14 Temmuz 2026 tarihleri arasında İstanbul-Bozcaada-Çeşme rotasında gerçekleştirilecek. Yelken camiasında ‘Güney Yarışı’ olarak bilinen mavi meydan okuma, TAYK Trofesi’nin 6. ayağı olarak çok sayıda takımı buluşturacak. Deniz ve rüzgar tutkunlarının hünerlerini sergileyeceği uluslararası yat yarışının kamuoyu açılımı 8 Temmuz 2026 tarihinde Beşiktaş Deniz Müzesi’nde gerçekleştirilecek.

TAYK-AKPA 55. Deniz Kuvvetleri Kupası Uluslararası Yat Yarışı, 11 Temmuz Cumartesi günü İstanbul’da start alacak. Mavi heyecan dalgası Bozcaada ve Çeşme etaplarıyla Marmara’dan Ege’ye uzanacak. Gece seyirleri, uzun mesafeli etaplar ve değişken hava koşullarıyla mücadele edecek yarışçılar zamana karşı zorlu bir sınav verecek. TAYK yetkililerinden edindiğim bilgilere göre bu yıl IRC ve Multihull sınıflarında 50 tekne yarışacak. Uzun lafın kısası, Türkiye Açıkdeniz Yat Yarışı Spor Kulübü, yeni bir coşkuya daha imza atacak. Komodorları Ahmet Nazmi Eker başta olmak üzere tümünü kutluyorum. Yarışmanın, 11 Temmuz Cumartesi günü İstanbul-Bozcaada etabı gerçekleştirilecek. Beyaz kelebekler 13 Temmuz Pazartesi günü Ege’nin güneyine rota çizecek. Ayın 14’ünde Çeşme’de yarış finalleri ve genel klasman ödül töreni yapılacak. TAYK Komodoru Ahmet Eker, Viskomodor Selma Altay Rodopman, Yönetim Kurulu Üyeleri Emir İçgören, Merter Özay, Zeynep Atabay ve Mehmet Ali Karamehmet çalışmaları yakından takip ediyor.

ÖNCE YAT YARIŞLARI ARDINDAN TAYK…

Yaz tüm güzelliği ile hüküm sürerken yarış dünyasında da hareketli günler yaşanıyor. Nitekim, Deniz Kuvvetleri Kupası Uluslararası Yat Yarışı’nın ardından 15-18 Temmuz 2026 tarihlerinde TAYK Sahil Güvenlik Kupası gerçekleştirilecek. Şampiyonaya 2026 yılı ORC International ile ORC Club veya 2026 IRC Endorsed sertifikalı tekneler katılabilecek. ORC’si olup IRC’ye sahip olmayanlar için TAYK tarafından IRC GO düzenlenecek ve böylece yarışa katılabilecekler.

Yazımı tamamlamadan önce değinmek istediğim bir konu daha var. Geçen günlerde Ege Açıkdeniz Yat Kulübü (EAYK) ve Yaşar Üniversitesi iş birliğiyle gerçekleştirilen yelken müsabakaları da renkli görüntülere sahne oldu. Yaşar Üniversitesi’nin 25. Kuruluş Yılı nedeniyle düzenlenen yarışın startı Mütevelli Heyet Başkanı Ahmet Yiğitbaşı tarafından verildi. Y.Ü takımının şampiyonluk kupasının sahibi olduğu organizasyona Selçuk Yaşar Spor ve Eğitim Vakfı Mütevelli Heyet Başkanı ve Yaşar Holding Yönetim Kurulu Başkan Vekili İdil Yiğitbaşı, EAYK Başkanı Herman Van Lierde, Y.Ü Mütevelli Heyet Başkanı Ahmet Yiğitbaşı, Rektör Prof.Dr.Levent Kandiller ve Çeşme Marina Genel Müdürü Toker Gürer gibi tanınmış isimler katıldı. Organizasyonun açılış konuşmasını yapan Yaşar Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanı Ahmet Yiğitbaşı şunları vurguladı: “Spor, rekabetin ötesinde disiplini, dayanışmayı, ortak hedefi, birlikte yürümeyi ve centilmenliği öğretiyor. Bu nedenle, öğrencilerimizin sporla bağ kurmalarını, takım ruhunu deneyimlemelerini ve kendilerini farklı alanlarda ifade edebilmelerini her zaman destekliyoruz.”

İZMİR YELKEN GÜCÜ BİRLİKTE KURULMALI

Bu fikri yıllardır dile getiriyorum. Kent şahane bir körfeze sahip. Yelken için oldukça uygun. Ancak camiada İstanbul’un sesi daha gür çıkıyor. İşte bu nedenle Ege’nin incisinde bulunan tüm üniversitelerin birleşip ‘İzmir Yelken Gücü’ adı altında yeni bir takım daha kurmasını ve tüm yarışlara katılmasını öneriyorum. İstenirse bu yapının yasal dayanağı kolayca bulunabilir!  Bu nedenle Yaşar Üniversitesi’nin yelken, voleybol, basketbol başta olmak üzere birçok branşta sergilediği performans ve liderlik son derece önemli ve kıymetlidir. Bu haftalık noktalıyorum. Gelecek yazıda buluşmak üzere esen kalın. Pruvanız neta, rüzgar kolayınıza olsun.

Aylar süren müzakerelerin ardından Avrupa Komisyonu, Avrupa Parlamentosu ve AB Konseyi arasında bitki bazlı ürünlerin etiketlenmesine ilişkin önemli kararlar alındı. Buna göre ‘hamburger’, ‘sosis’ ve ‘nugget’ gibi bazı ürün isimlerinin kullanımına izin verilirken, ‘dana eti’, ‘tavuk’ ve ‘pastırma’ gibi doğrudan hayvansal ürünü ifade eden bazı tanımlamaların geleceği ise tartışma konusu olmaya devam ediyor. Bu durum, hem sektör temsilcileri hem de tüketici örgütleri tarafından yakından takip ediliyor.

Bitki bazlı beslenmeyi savunan kuruluşlar ise söz konusu düzenlemelerin tüketicilerin alışık oldukları ürünleri tanımasını zorlaştıracağını savunuyor. Onlara göre ‘vegan sosis’ ya da ‘bitki bazlı tavuk’ gibi ifadeler, ürünün neyi ikame ettiğini açıkça anlattığı için tüketici açısından yanıltıcı değil, aksine açıklayıcı bir işlev görüyor.

BEATLES RUHUYLA DAYANIŞMA ÇAĞRISI

Hatırlanacağı üzere Şubat ayında da Linda McCartney Foods, Quorn ve THIS gibi bitki bazlı gıda üreticileri ortak bir açıklama yayımlayarak, yeni kısıtlamaların tüketiciler açısından gereksiz kafa karışıklığı yaratacağını ve herhangi bir somut fayda sağlamayacağını dile getirmişti.

Vejetaryen Derneği de son gelişmeler ve yaşanan bu tartışmalar üzerine, bitki bazlı ürünlerin bilinen isimlerini korumak amacıyla bir imza kampanyası başlattı. ‘Sosislerimizi Kurtaralım’ adıyla başlattığı kampanyayla tüketicileri de sürece katılmaya çağıran derneğe göre mesele yalnızca ürün isimleri değil; tüketicilerin bilgiye kolay ulaşabilmesi, alternatif ürünleri rahatlıkla tercih edebilmesi ve bitki bazlı gıda pazarının gelişimini sürdürebilmesi. Kampanyayla tüketicileri de sürece katılmaya çağıran dernek, kamuoyu desteğinin süreci etkileyebileceğini savunuyor ve çağrısını da Beatles ruhuna dayandırıyor.

Dernek tarafından yapılan açıklamada şu ifadelere yer verildi. “Şimdi ‘bir araya gelme’ ve İngiltere’den gelen bu yasağa karşı muhalefeti birleştirerek tüm ülkelere yayma zamanı. Bunun önemli olmasının birkaç nedeni var: Birincisi, karar henüz kesinleşmedi. İkincisi, bu tartışmanın tekrar ortaya çıkması ihtimaline karşı, şimdilik korunmuş olan tanıdık terimleri korumamız ve başka yerlerdeki benzer yasaklara karşı çıkmamız gerekiyor. Üçüncüsü ise, karar alma sürecinde önemli adımların atlanmış olması. Herhangi bir etki değerlendirmesi yapılmadı, bu da potansiyel olarak geniş kapsamlı bu değişikliğin gerçek dünyadaki sonuçlarının belirsiz kaldığı anlamına geliyor.”

TÜRKİYE’DE DE BENZER SÜREÇ YAŞANDI

Benzer bir tartışma Türkiye’de de birkaç yıl önce yaşandı. Tarım ve Orman Bakanlığı'nın düzenlemeleriyle bitki bazlı ürünlerde ‘peynir’, ‘yoğurt’ ve ‘süt’ gibi ifadelerin kullanımı sınırlandırıldı. Bunun üzerine bazı üreticiler ürünlerini ‘peynirimsi’ ya da ‘yoğurdumsu’ gibi farklı adlarla piyasaya sunmaya başladı. Sektör temsilcileri, bu tür düzenlemelerin tüketicilerin ürünleri tanımasını zorlaştırdığını savunuyor.

Hep birlikte bu yasaklara karşı çıkmak bitki bazlı gıdanın geleceği için önemi olmasının yanı sıra dünyaya sahip çıkmak için de çok önemli.

Tribünler doldu, milyonlarca kişi ekran başına geçti. Bir asırdır devam eden bu büyük organizasyon, bir kez daha Türkiye’nin en önemli spor geleneklerinden biri olduğunu gösterdi.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk adına 1927 yılından bu yana düzenlenen Gazi koşusu, yalnızca en hızlı safkanın belirlendiği bir mücadele değildir. Aynı zamanda emek, sabır, disiplin, cesaret ve güvenin simgesidir. Üzerinden yüz yıl geçmesine rağmen değerinden hiçbir şey kaybetmemesi de bundandır.

Bu yılki yarışın kazananı ise Bay Nalçakan oldu. Jokeyi de Türk atçılığının efsane isimlerinden ‘Sihirbaz’ lakaplı Halis Karataş’tı. Karataş, kariyeri boyunca yedi binin üzerinde birinciliğe imza attı. Sakatlıklarla mücadele etti, zorlu dönemlerden geçti, eşini erken yaşta kaybetmenin derin acısını yaşadı. Ama pistlerden uzaklaşmadı. Yıllar geçti, rakipler değişti. O ise her defasında yeniden ayağa kalktı ve kazanma tutkusundan vazgeçmedi.

Sadece kazanma arzusu değildi onu özel kılan… Atıyla kurduğu derin bağ… Kaybettiği eşine duyduğu sevgi… Ve her yarışta sanki yalnızca bir kupaya değil, daha büyük bir anlama doğru koşması…

Bu yüzden ‘Bizim İçin Şampiyon’ filminde onun hayat hikayesini izlerken oldukça etkilenmiştim. Film, efsane safkan Bold Pilot ile Karataş’ın unutulmaz yolculuğunu konu alıyordu. Türkiye’nin siyasal kararsızlık, enflasyon ve umutsuzlukla bunaldığı 90’lı yıllarda, Sivas’ın bir köyünden çıkıp İstanbul’a gelen genç bir jokeyin, Bold Pilot ile nasıl bir efsaneye dönüştüğünü anlatıyordu.

Filmde beni en çok etkileyen, kazanılan yarışlar değil; Bold Pilot ile Halis Karataş arasında kurulan o derin bağdı. Bold Pilot’ın sahibi Özdemir Atman’ın filmde söylediği şu söz yıllar geçmesine rağmen hafızamdan silinmedi:

“İki canlı birleşecek ama sonuç iki olmayacak. Bir artı bir eşittir bir... Aşk gibi.”

Bir artı birin iki değil, bir olabilmesi… İki ayrı iradenin, iki ayrı bedenin, iki ayrı dünyanın aynı ritimde buluşabilmesi…

Hiçbir bağ zorla kurulmaz. Emirle oluşmaz. Baskıyla büyümez. Ancak sabırla, güvenle, dikkatle ve dinlemeyi öğrenerek gelişir.

Filmde de anlatıldığı gibi, böyle bir bağın bozulması için taraflardan birinin oyunun kuralını çiğnemesi yeterlidir.

Karşısındakinin ne istediğiyle ilgilenmemeye başlaması… Zamanla yanındayken bile onu görmemesi… Kendi isteklerine, kendi korkularına, kendi sorunlarına kendini kaptırınca birlikte yürüdüğü canlının ihtiyacını artık fark edememesi… Aslında bu, hayatın ta kendisi.

Başarılı bir ekip kurmak isteyen liderlerin… Güzel bir ilişki yaşamak isteyen çiftlerin…

Çocuğuyla sağlıklı bir bağ kurmak isteyen anne babaların… İş ortaklarının, yöneticilerin, çalışanların… Bütün güçlü ilişkilerin özünde aynı gerçek vardır: Karşındakinin ihtiyacını anlamak ve onu önceliklendirerek derin bağlar kurmak.

Sadece kendi hedefini değil, birlikte yürüdüğün kişinin ritmini de önemsemek.

Bir lider, ekibinden daha fazla performans almak istiyorsa önce onların neye ihtiyaç duyduğunu anlamalıdır. Daha fazla güvene mi? Daha çok takdire mi? Yoksa sadece dinlenilmeye mi?

Halis Karataş’ın 100. Gazi Koşusu’nu kazandıktan sonra Bay Nalçakan için söylediği söz de tam bunu anlatıyordu.

“Beni hiçbir şekilde zorlamadı.”

Bu cümle, yalnızca yarışın kolay geçtiğini anlatmıyordu. Aradaki uyumu gösteriyordu.

Birbirini tanımanın, güvenmenin ve aynı anda aynı şeyi hissetmenin gücünü yansıtıyordu.

Bir artı birin iki değil, bir olabildiği yerde… Güven doğar. Bağ derinleşir. Başarı ise artık tek kişinin kazandığı bir sonuç değil, birlikte yazılan anlamlı bir hikâyeye dönüşür.

Kompakt yüksek performanslı spor otomobil kategorisini bizzat icat eden modelin atası E30 M3, 1987 ile 1992 yılları arasında katıldığı tüm Touring otomobil yarış serilerini kazanarak, -günümüzde dahi kırılamamış bir rekora imza atan- tüm zamanların en başarılı Touring yarışçısı olarak tarihe geçti. BMW Motorsport GmbH tarafından DTM ve benzeri pist savaşları için bir homologasyon özel serisi olarak doğan E30; pistlerdeki ezici üstünlüğünü, sivil versiyonunun sunduğu sürüş keyfi ve teknik ustalıkla birleştirerek, beş bin adetlik zorunlu üretim kotasını katbekat aşan bir ticari başarıya dönüştürdü.

M3’ün 40 yıllık hikayesini hatırladığımızda, ilk akla gelen; ilk nesil E30 M3’ün 2.3 litrelik S14B23 motoru, DTM pistlerindeki rekabet için tasarlanmış, yüksek devir çeviren, atmosferik emişli bir başyapıttı. Bu motor, o dönemde henüz bir endüstri standardı haline gelmemişken, hacimden ziyade termal verimlilik ve gaz tepkisine odaklanan bir mühendislik felsefesinin ürünüydü. Dört silindirin her biri ayrı bir gaz kelebeği ile besleniyordu. Bugün ise güncel G80 M3 Competition’ın 3.0 lt S58B30T0 çift turbo beslemeli sıralı altı silindirli ünitesi, tamamen farklı bir disiplini temsil ediyor. 510 HP 650 Nm değerleri, E30’un 200 HP’lik çıkışının iki buçuk katından fazlasını sunarken; spesifik güç yoğunluğu litre başına 170 HP seviyesine ulaşıyor. Bu veri, içten yanmalı motorların son demlerinde bile termodinamik sınırları nasıl zorladığının kanıtıdır. S58’in silindir başına düşen yanma odası basıncı, dövme krank mili, 3D baskılı silindir kafası soğutma kanalları ve bağımsız yağlama sistemi gibi detaylar; M3’ü BMW’nin en ileri tekniğinin referans fabrika çıktısı yapıyor.

İNSAN-MAKİNE ETKİLEŞİMİ

1980’lerdeki M3, mekanik diferansiyel kilitleri, hidrolik direksiyon ve doğrudan sürücü geri bildirimi ile tanımlanıyordu. 2026’da ise M3’ün dinamik karakteri; Active M Differential, Adaptif M Suspansiyon ve entegre frenleme sistemlerinin merkezi bir kontrol ünitesi tarafından milisaniyelik döngülerle yönetildiği, sibernetik bir yapıya dönüşüyor. Kritik kırılma noktası ise, ‘sürüş hissi’nin tanımındaki değişim… Örneğin; ‘Direksiyon hissiyatı’, artık mekanik bir bağlantıdan ziyade; yol yüzeyi sensörleri, ivmeölçerler ve yapay zeka destekli tahmin algoritmalarının sentezlediği bir veri akışı üzerinden kurgulanıyor.

E30 M3’ün genişletilmiş çamurlukları ve C sütunu formu, tamamen aerodinamik fonksiyonellik ve homologasyon gerekliliklerinden doğmuştu. Tasarım, mühendisliğin doğrudan bir sonucuydu. 2026’daki G80 LCI ve 40. yıl özel serilerinde ise tasarım dili; markanın küresel pazardaki konumlandırma stratejisinin bir yansıması gibi. Dikey böbrek ızgaralar ve keskin hatlar, sadece soğutma ihtiyacının ötesinde sosyal dünyada anlık marka algısını yönetmek üzere optimize edilmiş görsel imzalar, sanki. “Biçim işlevi izler” sonrasında şimdi “biçim duyguyu ve algoritmayı izler” paradigmasına geçiyoruz…

Villa Erba’daki konseptlerinde dizildiği sergide ‘Concept Cars & Prototypes’ sınıfının yarattığı cazibe ile de geçmişle gelecek arasında bir köprü kuruldu. M3’ün 40. yılında geleceğin mobilite dünyasında ikonik bir modelin nasıl evrileceğine dair stratejik ipuçları da gösterildi. Doruk noktada tam elektrikli ilk M3’e doğru dönüşen bu adrenalin dolu yolculuk, M3’ün parçası olduğu bir otomotiv sanatı anlatısı, kültürel ekosistemin zamansızlığı fısıldanıyordu.

Villa Erba terasından Como Gölü’nün durgun sularına yansıyan renkleriyle tüm nesillerin bir arada durduğu bu nefis tabloda M3’ün kırk yıllık evriminin adeta hareketli bir özeti, şöleni vardı. BMW M3, 40. yılında otomotiv endüstrisinin teknolojik olgunluk seviyesini, sürdürülebilirlik mimarisi içindeki içten yanmalı motor varlığını ve kullanıcı keyfini hep yükseltmiş bir referans noktası… E30’un analog saflığı ile G80’in dijital karmaşıklığı arasındaki bu diyalektik ilişki; bizim gibi saf otomobil tutkunlarına kültürel, teknolojik ve endüstriyel bir palimpsest olduğunu her defasında yeniden hatırlatıyor.

2026’da M3’ün 40. yılını insan-makine etkileşiminin, endüstriyel mükemmeliyet arayışının ve toplumsal aidiyetin kesintisiz bir evrimini kutluyoruz. Çok yakında tam elektrikli doping ile daha da çılgın bir yetişkin eğlencesi başlamak üzere… M3 tarihi yazılmaya devam ediyor.