Hitay Vakfı Sanat Yarışması sınırlarını genişletiyor

Hitay Vakfı Kurucu Başkanı Emin Hitay’ın özel girişimiyle 2013 yılından bu yana düzenlenen Hitay Vakfı Sanat Yarışması, genç sanatçı adaylarının uluslararası sanat ortamıyla buluşmasına katkı sunmayı amaçlıyor. 8 kez Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, bir kez Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi ile düzenlenen Hitay Vakfı Sanat Yarışması, 2025 yılı itibarıyla büyüyerek tüm Türkiye’den öğrencilere seslenmişti. Yarışma bu yıl ise Türk Devletleri Teşkilatı iş birliği ile programlanarak uluslararası katılıma açıldı. Türkiye’nin yanı sıra Azerbaycan, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Kazakistan, Kırgızistan, Macaristan, Özbekistan ve Türkmenistan’da; resim, heykel, fotoğraf gibi bölümlerde aktif olarak öğrenim gören lisans ve yüksek lisans öğrencileri yarışmaya başvurabilecek.

Yapılan başvurular uluslararası jüri kadrosu tarafından değerlendirildikten sonra seçilecek olan 10 portfolyo sahibi yarışmacı, 9 Mayıs – 22 Kasım 2026 tarihleri arasında gerçekleştirilecek 61. Venedik Bienali kapsamında 7 günlük bir keşif programına katılma hakkı kazanacak. Program kapsamında öğrencilere Venedik Bienali sanat dünyasını yakından deneyimleme, bienali ve gerçekleştirilecek sergileri yerinde inceleme olanağı sunulacak. 

Genç sanatçılar için global sanat deneyimi

Şimdiye kadar tüm yarışmalar sonucunda 40 öğrencinin uluslararası sanat alanında yer alan alternatif projeleri deneyimlemelerine ve kişisel üretimlerine yeni vizyon eklemelerine destek olundu. İlk yıllarında 4 öğrenci ile başlayan program kapsamında Art Basel ve Berlin Bienali gibi dünyanın önemli sanat organizasyonları ziyaret edilirken, geçtiğimiz yıl bu sayı 10’a çıkarılmıştı. Bu yıl da 10 öğrencinin 61. Venedik Bienali’ni keşfetmesi planlanıyor.

YENİ NESİL BİR YAKLAŞIM

Yüksek profilli bir Bodrum tatili çoğu zaman dinlenmekten çok, gün boyu restoran rezervasyonu ve bitmeyen bir organizasyon trafiğiyle geçebiliyor. Bu yorucu tempoyu kırmak adına bu yaz ‘Maxx Inclusive’ adı verilen yeni bir konsept hayata geçirilmiş durumda. Ancak bu yaklaşım, klasik her şey dahil anlayışından belirgin biçimde ayrılıyor. Buradaki temel fark, izole bir yarımada içinde zaman, kural ya da sabit ritüellere bağlı kalmadan, günün her anında ihtiyaç duyulan deneyime kesintisiz erişim sağlanması. Günün tamamına yayılan bu akış sayesinde misafir, otelde konaklamaktan çok kendine ait özel bir adada yaşıyormuş hissine yaklaşıyor.

KIYIYA VURAN DÜNYA LEZZETLERİ

Gelelim bu yaz Bodrum’un öne çıkan gastronomi dünyasına… Ege ve Akdeniz kıyılarında bu sezon şeflerin menülerinde dikkat çekici bir hareketlilik var. Uluslararası mutfaklar yerel lezzetlerle güçlü bir uyum yakalıyor. Maxx Royal Bodrum da bu dönüşümü güçlü restoran seçkisiyle yansıtmış durumda. Dünyanın farklı mutfaklarından ilham alan lezzetleri, bölgenin özgün atmosferiyle buluşturarak deneyimi tatilin merkezine taşıyor. Tesis bünyesinde yer alan Caviar Kaspia, Spago by Wolfgang Puck veLeña, seçkin tatları Bodrum kıyılarına taşırken; Casa Sol, Safraan, Seavoré ve Twenty4 ise farklı kültürlerden ilham alan menüleriyle günün her saatinde zengin bir lezzet deneyimi sunuyor. Böylece misafirler, rafine fine dining deneyimlerinden daha rahat ve sosyal yemek konseptlerine kadar uzanan geniş bir gastronomi yelpazesini keşfetme fırsatı buluyor.

Uzun lafın kısası; bu yaz planlarınız arasında sadece gitmiş olmak değil, gerçekten ruhu hafifletmek, iyi yemek yemek ve rafine bir sosyalliğin içinde vakit geçirmek varsa, Bodrum bunun için en doğru adreslerden biri olmaya devam ediyor.

Heyecan, özgürlük, yaratıcılık... Hayal kırıklığı, hırs, kibir ve öfke...

Bir yanda Wall Street’in takım elbiseli çalışanları, diğer yanda hayallerinin peşinden koşmuş ama aradığını bulamamış evsiz insanlar... Başarı ile hayal kırıklığı, umut ile çaresizlik, zenginlik ile yoksulluk... Aynı kaldırımda yan yana yürür.

Bugün enerjisiyle, birbirinden farklı dünyaları bir arada barındırmasıyla ve sunduğu sınırsız ihtimallerle insanı büyüleyen bu şehir, 90’lı yılların başında zor günlerden geçiyordu.

Suç oranları yüksekti. Metro istasyonlarında vandalizm sıradanlaşmıştı. Mahalleler güvenlik sorunlarıyla uğraşıyordu.

Sokaklarda biriken çöpler, yollarda dolaşan fareler… Bakımsızlık şehrin ruhuna yansımıştı.

Tam da o günlerde yapılan seçimlerle yeni bir yönetim göreve geldi.

Yeni seçilen belediye başkanı, sadece birkaç yıl içinde şehrin kaderini değiştirmeyi başardı. Üstelik bunu dev projelerle, milyarlarca dolarlık yatırımlarla ya da büyük vaatlerle yapmadı.

Bu dönüşümün ardında yeni başkanın özenle hayata geçirdiği ‘Kırık Camlar Teorisi’ yatıyordu.

Teorinin çıkış noktası, Amerikalı psikolog Philip Zimbardo’nun 1969 yılında yaptığı ilginç bir deneye dayanıyor.

Zimbardo, biri New York’un suç oranı yüksek Bronx semtine, diğeri ise California’nın varlıklı ve eğitim seviyesi yüksek Palo Alto bölgesine iki eski model, plakasız otomobil bıraktı.

Bronx’taki otomobil sadece bir gün içinde yağmalandı ve kullanılmaz hale geldi. California’daki otomobile günlerce kimse dokunmadı.

Zimbardo California’daki otomobilin camlarından birini kırdı ve oradan uzaklaştı. Bir kişi arabaya vurdu önce, ardından bir başkası... Çok geçmeden araç yağmalandı ve Bronx’taki otomobille aynı kaderi paylaştı.

Sorun insanların yoksul ya da zengin; eğitimli ya da eğitimsiz olması değildi. Kırılan ilk cam, düzenin bozulduğu, otoritenin olmadığı mesajını veriyordu. İnsanlar da çok geçmeden davranışlarını bu yeni düzene göre şekillendiriyordu.

New York Belediye Başkanı bu deneyden ilham aldı. Polis önce küçük suçların peşine düştü. Metroya biletsiz binenler, kamu malına zarar verenler ve kamusal alanları kirletenler hakkında işlem yapıldı. Böylece büyük suçların da önüne geçildi.

Kırık Camlar Teorisi sadece şehirleri anlatmaz. İnsan ilişkilerinde, kurumlarda ve organizasyonlarda da benzer bir süreç işler.

Görmezden gelinen küçük sorunlar zamanla büyür, yayılır ve sonunda çok daha büyük problemlere dönüşür.

Kurumlarda ruhen istifa etmiş çalışanlar zamanında fark edilip gerekli adımlar atılmadığında bu tutum yavaş yavaş çevrelerine yayılır. Bir süre sonra birkaç kişiyle sınırlı kalmaz, kurum kültürünün bir parçası hâline gelir.

Küçük sıkıntıların, zararlı alışkanlıkların ve bizi hareketsiz bırakan korkuların üzerine gidilmediğinde bunlar sessizce büyür. Başlangıçta önemsiz görünürler. Ancak zamanla hayatımızı yönetmeye başlarlar.

En büyük suçların fitilini en küçük ihlaller ateşler. En derin pişmanlıkların arkasında ertelenmiş kararlar bulunur.

En yıkıcı bağımlılıkların kökünde, zamanında tolere edilen küçük alışkanlıklar vardır.

Canavarı büyümeden yok etmek gerekir.